சேலைக்குள் சிக்கியக் காவிப்பறவை...

அகிலமெங்கும் ஆசிரமக் கூடுகட்டி
படிப்பறிவை பக்குவமாய் பாடம்செய்து
ஞானக்குரல் கொடுத்துவந்த காவிப்பறவை
சேலைக்குள் சிக்கிக்கொண்டதால்
ஊடகங்களுக்கு உற்சாகக் கொண்டாட்டம்...

தலைமறைவு,திரைமறைவுப் பேரம்
கால்தொட்டவர்கள் கல்லெறிதல்
கைகும்பிட்டவர்கள் கழியெடுத்தலென
எங்கும் ஏகமாய் பரபரப்பு....

அடுத்தடுத்த தகவலுக்கு மனம்தாவும்போது
ஆசிரமச்செய்தி மெல்லமெல்ல அடங்கும்.
காவிப்பறவை திசையறிந்து குரல்கொடுக்கும்
மீண்டும் கால்தொட்டு கும்பிடுவார்கள்
கோடிகளைக் கொட்டுவார்கள்...

பெரியாரிசம் புத்தியில் பதியாமல்
புத்தகத்தில் இருக்கும்வரை தொடரும்
ஞானக்குரல்களும்,கல்லெறிதலும்....

செருக்கு..

தமிழ்பேச தமிழ்பேச மொழித்தாகம் தானேயெடுக்கும்
உமிழ்நீர் உமிழ்நீர் தேனாய் இனிக்கும்
எம்மொழி செம்மொழி என்று கதைக்க
ஆரியத்துக்கு காயாய் எட்டிக்காயாய் கசக்கும்...

தினந்தோறும் தினந்தோறும் தீந்தமிழ் தேன்குடிக்க
தினகரனாய் உடலொளிர்ந்து உயிர் தழைக்கும்
மூத்தக்குடி முத்தமிழை முத்தார கவிவடிக்க
செங்குருதி செம்புனலாய் குதித்து கூத்தாடும்...

சொல் ஒன்றாய் பொருள் பலவாய்
சொக்கனைப்போல் எந்தமிழர் நெஞ்சத்தில் நடனமாடி
இணையில்லா இனியகவி கவிமஞ்சத்தில் விளையாடும்
இறைவிரும்பும் இனியத்தமிழறிவோம் என்பதே செருக்கு...

டைனமிக் தன் விழிப்புணர்வு..

டைனமிக் பயிற்சிக்கு வாருங்கள்
உள்ளத் திரையை விலக்கி
உள்ளொளி காண்போம் நம்புங்கள்
காயாய் இருக்கும் உள்ளமும்
கனியாய் மாறும் பாருங்கள்....

வன்சொல்லும் மென்சொல்லாகி
உங்களுக்கே உங்களைப் பிடிக்கும்.
கண்மூடித்தனங்கள் தானே பறக்கும்.
அகத்தின் கண் திறக்கும்.
ஆதவன்போல் முகம் ஓளிரும்.
சாக்குபோக்கு சத்தம்போட்டு ஓடும்.
உந்துசக்தி உள்ளேவந்து மோதும்...

உள்ளத்தின் உணர்வுகரம் கொண்டு
மனதின் மகாகுப்பைகளை அகற்றலாம்..
எங்கோ எதிலோ தொலைத்தவுன்னை
உன்னில் உன்னில் காணலாம்..
வின்னில் உணர்வு கோட்டைக்கட்டி
மண்ணின் வளமுடனே வாழலாம்...

வாருங்கள் டைனமிக்குக்கு வாருங்கள்..

முதல் குழந்தை..

பெண்பார்த்து திரும்புகையில்
மண்பார்த்து நின்றபோதும்
பொயிட்டு வருகிறோம் என்றுசொல்ல
சட்டென கண்பார்த்து சிறுதலையாட்டி
உறவறியாமல் சம்மதம்தெரிவித்து
உள்ளம்நுழைந்தாள் அப்போதே...

இடம்விட்டு இடம்நகர்ந்து
இல்லத்தில் தீபமேற்றி
தானும் உணவு உண்டு
தண்ணீரையும் சுத்தம்செய்யும் மீனாய்..

அன்புடனும் அறமுடனும்
இனக்கமுடன் இல்லறம் நடாத்தி
இருகுழந்தை ஈன்றேடுத்து இயங்கும்
என்னவளே எனக்கு முதல்குழந்தை...

அமைச்சரும் அதிகாரியும் ...

அமைச்சரும் அதிகாரியும்
பட்டமரமாய் பார்த்து நிற்க
ஆம்புலசுக்காக அம்போவென
சாலையில் வெட்டுப்பட்டுக்கிடக்கிறது
சட்ட ஒழுங்கு....

(அம்மா சமுத்திரம் SI வெட்டிக் கொலை)

இடம் விட்டு இடம்..

அன்புள்ள கயல்!
இடம்விட்டு இடம் நகர்ந்தும்
இந்தியாவில் நீ அகதி
இலங்கையில் நான் அகதி...

இடமும் பெயரும் மாறினாலும்
முகமும் , முகாமும் மாறவில்லை
புலிகள் அற்ற நாட்டில்
சொன்னநரியும் , கொன்றநரியும்
ஒப்பனையாய் பல்காட்டி
ஓட்டுக்கேட்கிறது பிச்சையாய்...

நகர்ந்த நம் உடன்பிறப்புக்கள்
நங்கூரம் பாச்சுவார்கள் உடும்பாய்
அப்போது ஆங்காங்கே
நரிகள் திசைதெரியாமல் ஓடும்
ஒப்பனைக்கலைந்து நாதியற்று சாவும்...

தாய் தமிழீழம் மலரும்
வசந்தம் வாசல்தோரும் வரும்
வருத்தப்படாதே சந்திப்போம் நாம்
நம்பிக்கையுடன்....

நினைவுப் பருக்கைகள்...

மூடியக்கதவின் இடுக்கின் ஊடே
ஊடுருவும் ஒளிபோல
மனம் மூடிக்கிடந்தாலும்
உள்ளத்தில் ஊடுருவி விடுகிறாய்...

சுடு எண்ணெய்பட்டு வெடிக்கும் கடுகாய்
உன் சின்னச்சின்ன நினைவுகள்
பெரும் பிரளயத்தையே
உருவாக்குகிறது உள்ளமெங்கும்...

இருட்டு வெளியில்
ஓயாமல் இசைக்கும் இரவுப்பூச்சிகளாய்
உறங்கும் உள்ளத்தில் மெளனமாய் பேசி
கனவுகளில் கண்ணாமூச்சி ஆடுகிறாய்...

தூறலாய்,பெரும் மழையாய்
மாறிமாறி மனமண்ணில் விழுந்து
இளகச் செய்கிறாய்
பொழுது எதுவென்றும் பாராமல்...

சிறார்களின் சாப்பிட்ட இடமாய்
மனமெங்கும் இறைந்து கிடக்கிறது
உன் நினைவுப் பருக்கைகள்...

வேரோடு வெட்டி வீழ்தாமல்
தரையோடு வெட்டியதால்
போத்து போத்தாய் வெடிக்கிறது
நம் கடந்த காலங்கள்...